قلعه ی آدمخواران یا سازمان ملل؟

 

در مطلبی که مدتی قبل در رابطه با اهدای جایزه ی نوبل صلح به نادیا مراد منتشر کردم، کثافت، دورویی، اپورتونیسم و جنایتکاری سازمان ملل و دولت های بورژوایی که از یک طرف با سیاست های جنگ طلبانه ی خود داعش را به عنوان الترناتیو در دنیای „بی الترناتیوی“ پس از فروپاشی شوروی برای بشریت نوید می دهند و از طرف دیگر یک طویله برای آدمخواران به اسم سازمان ملل درست کرده اند، تا این سیاست ها را رومانتیزه کرده و هرازگاهی یک قربانی ابله را دوباره قربانی کنند، پرداخته و با دقت کامل این اخلاقیات مبتذل بورژوایی که تابع منطق و عقلانیت بورژوایی که از نظر من چیزی جز ویرانی عقل نیست، بررسی کرده ام.

لازم به ذکر است که این جانیان و همکاران همدیگر یک بار به اسم سیاست های „صلح“ بخوانید جنگ وتروریسم رسمی „بشردوستانه“ مردم بی دفاع را قربانی کرده و بار دیگر یکی از قربانیان توسط همکاران و مغزهای فاشیست و جنگ طلب عضو طویله ی ادمخواران یعنی سازمان ملل، قربانی را همچون یک میمون سیرک در یک جلسه جلو دوربین اورده و با اهدای جایزه یی به او می خواهند کلیت تروریسم شان را توجیه و رومانتیزه کنند. نادیا مراد البته سه بار قربانی شده است. یک بار قربانی سیاست های تروریستی تروریسم دولتی و جنگ های امپریالیستی و جنایتکارانه ی دولت های امپریالیستی غربی که داعش را همچون هیولای ادم خواری به جان مردم انداخته و هزاران و صدها خانواده ی بیگناه را نابود کرده و زنان بی دفاع را به عنوان برده گان جنسی فروختند و نادیا هم یکی از این زبان بود، بار دیگر زمانی که در سازمان ملل به عنوان „قهرمان“ (بخوانید دلقک سیرک) معرفی کرده و به او جایزه داده و بار سوم زمانی است که یوان (سازمان ملل) این قلعه ی ادمخواران و موسسه ی سازمان های تروریستی و جاسوسی از جمله ابزار دست دولت فاشیست و تروریست امریکا زیر فشار او را ناچار کردند که ازمایش پزشکی بدهد، تا ثابت شود که مورد تجاوز بربرهای تروریست و وحوش اسلامی (البته اسلام امریکایی و قرن بیست و یکمی) داعش قرار گرفته شده است. زمانی که نتایج ازمایشات پزشکی، ازمایشاتی که توسط پزشکان مزدور و وابسته به همین سازمان های جنگ طلب و تروریست انجام گرفته، نشان می دهند که نادیا مراد مورد تجاوز قرار گرفته نشده است، در همین طویله ی ادمخواران، در اوج جنایتکاری و توحش (غیرقابل وصف با کلمات) توسط همین „مغزهای“ تروریست و فاشیست در برخورد به این قربانی، جایزه ی نوبل را بعد از سه ساعت بحث و رای گیری ساختگی از او پس گرفتند. نادیا مراد البته چهار بار قربانی شده است و بار چهارم به خاطر جهالت و نادانی سیاسی خود او بوده است. جورج اورول در رمان قلعه ی حیوانات و 1984 تلاش می کند تا تصویری وحشیانه و حیوانی از سرمایه داری دولتی تحت حاکمیت استالین جلاد ارائه دهد، این تصویر ممکن است در بسیاری موارد در مورد استالینیسم صدق کند، اما جورج اورول رمان های خود را تحت فضای انتی کمونیستی که ضدیت خود را در ضدیت با شوروی سابق نشان می داد، منتشر می کرد و بورژوازی ادمخوار و موسسات حقوق بشری را که فاشیسم را به عنوان الترناتیو به خورد مردم می دادند، انچنان تند و تیز زیر ذره بین قرار نمی داد. اگر جورج اورول زنده بود و می دید که چگونه دولت های تروریستی و فاشیستی غربی که فاشیسم را در سیاست بین المللی خود در اشکال مختلف، از جمله جنگ های نیابتی و تسلیح و حمایت از نیروهای فاشیستی در عراق و سوریه و اکراین و سریلانکا و همچنین در برخورد به پناهجویان در دریای مدیترانه و غیره می دید، شاید رمان هایش را ضد بورژوازی دمکرات غربی منتشر می کرد و به جای قلعه ی حیوانات اسم ان را قلعه ی ادمخواران می گذاشت. در اینجا توجه ی شما را به مقاله یی که قبلا نوشته و همچنین گزارش سایت گاردین به زبان انگلیسی در مورد بازپسگیری این جایزه و تحقیر بی شرمانه ی این قربانی قربانی ها جلب می کنم.
…….

جایزه ی نوبل صلح یا جایزه ی قبول ابژه بودن؟

„جایزه نوبل صلح امسال به نادیا مراد و دنیس موک وگه رسید!“

این خبر سر تیر تمام رسانه های دولتی، امپریالیستی، چپ لیبرال و در کلیت خود رسانه های دنیا شد. امپریالیسم غرب در تلاش است که از طریق „رومانتیزه“ کردن قربانی، جنگ های نیابتی خود را روکشی بکشد، تا افکار عمومی را از نقد مناسبات ساختاری سرمایه داری و کارکرد این نظام به عنوان یک نظام استعمارگر و امپریالیست منحرف کند و از طریق درست کردن تئاتر ها و شوهایی که بیشتر از هر چیز به تئاتر مزخرفی شبیه است، تئاتری به اسم پارلمان، اتحادیه ی اروپا، سازمان ملل و دیگر طویله هایی که در ان فقط خوک صفتان انسان خوار راه پیدا می کنند، بربریت و توحش، کشتار سیستماتیک انسان و جنگ ها را مشروع جلوه دهد و اگر هم مشروع جلوه ندهد، نشان دهد اگر ما جنگ را درست می کنیم، بلاخره پارلمانی هم داریم که از „حقوق بشر“ دفاع می کند و قربانیان هم می توانند به این طویله ی خوک ها یعنی پارلمان های بورژوایی راه پیدا کنند و در انجا در ازای مزدوری و توجیه این نظام برده دارانه اجازه ی مع مع و بع بعی پیدا کنند.

لنین شاید بزرگترین متفکری بود که فانکشن نظام سرمایه داری انحصاری و امپریالیسم را به دقیق ترین شیوه در کتاب امپریالیسم اخرین مرحله ی سرمایه داری توصیف می کند و اعلام می کند که جنگ همیشه یکی از راه های سرمایه داری انحصاری از بحران و برای کنترل بحران است.

„نئو“ انتی لنینیست هایی همچون دیوید هاروی نظریه ی امپریالیسم لنین را برای توصیف مناسبات امروز امپریالیسم کافی نمی دانند و اعلام می کنند، در شرایطی که طبقه ی کارگر نمی تواند در سطح جهانی ماشین فرادولتی امپریالیسم را متوقف کند، بهتر است تلاشمان را روی مساله ی رفورم و رفورمیسم و بازگشت به اقتصاد کینزی و دولت رفاه متمرکز کنیم. من این نظر هاروی را ارتداد در مارکسیسم اعلام می کنم ولی از مارکسولوژها چیزی از این فراتر انتظار ندارم، همانطور که از کاندیاهای احزاب چپ اروپایی انتظار بیشتری از چریدن در طویله ی پارلمان و تلاش برای عقلانی کردن سرمایه داری از طریق بازگشت به دولت رفاه، ندارم.

ادوارد سعید به عنوان یکی از متفکران پست مدرنیست و یکی از نمایندگان اصلی کنستروکتیویسم (ساختگرایی) در کتاب خود به اسم اروینتالیسم ( در فارسی شرق شناسی ترجمه شده است، اما در واقع می توان شرق گرایی ترجمه کرد) می نویسد که غربی ها انچنان تصویر وارونه یی از شرق ارائه می دهند که مردم شرق در نزد افکار عمومی همچون جانورانی انسان خوار جلوه داده می شوند که بویی از تمدن و شهرنشینی نبرده اند و تنها کاری که می کنند، کشتن زن و سر بریدن و غیره است. (نقل به مضمون از ادوارد سعید، شرق شناسی)

اینکه در کشورهای اسلامی زن ها همچون گوسفند چه از جانب دولت و چه از جانب مردان „غیور“ ناموس پرست خشک مغز قتل عام می شوند، پدیده ی روشنی است و نباید ان را انکار کرد و شرق ستایی کرد، اما مساله این است که امپریالیسم غربی در تلاش است چنین تصویری از مردم کشورهای خاورمیانه به خورد افکار عمومی بدهد که در ان شرق منبع „شر“ و غرب و منبع „خیر“ و تمدن خوانده می شود. تاریخ شناسان اروپایی که اغلب اروپا محور و اروپا مدار هستند، با تفکرات مسیحی و اروپایی از دوران بعد از رفورماسیون شدیدا در تلاش برای ارائه تصویر انسانی تر و بهتر از مسیحیت و اروپا بوده اند ولی فراموش می کنند، جنایاتی که مسیحیت در اروپا در قرون وسطی و در دوران جنگ های صلیبی، در دوران فراماسونری، در دوران استعمار و امپریالیسم در حق مردمان دیگر کشورها انجام داده است، ده ها برابر بیشتر از توحش „شرق“ است. ( برای مطالعه ی بیشتر رجوع کنید به کتاب سمیر امین به اسم اروپا مداری و کتاب کاوه یزدانی به اسم هندوستان، مدرنیسم و انحراف بزرگ. این کتاب یکی از مهمترین تحقیقاتی است که تاکنون در زمینه ی هندوستان انجام گرفته است و کاوه یزدانی رفیق انقلابی ما ده سال از زندگی خود را به صورت بی وقفه صرف نوشتن این کتاب کرده است. تاکنون صدها خلاصه نویسی توسط بزرگترین اساتید دانشگاه های معتبر جهان از این کتاب منتشر شده است و اگر کسی علاقمند باشد ان را به فارسی برگرداند می تواند با من تماس بگیرد تا نسخه ی پی دی اف را با اجازه ی نویسنده برایش ارسال کنم.India, Modernity and the Great Divergence: Mysore and Gujarat (17th to 19th C.))

نباید تعجب کرد که „آشغال هایی“ که به اسم پروفسور و محقق برای سازمان های اطلاعاتی اروپایی مشغول جاسوسی و گسترش افکار ارتجاعی جنگ طلبانه و امپریالیستی هستند، کسانی همچون ساموئل هانتیگتون این فاشسیت تمام عیار که دنیا را به جنگ بین فرهنگ ها تقسیم می کند و شرق را مکانی برای توحش و غرب و مسیحیت و بازگشت به بنیادهای اولیه ی مسیحی را می ستاید، از جانب امپریالیسم غربی تا این اندازه پوشش داده می شوند.

من پیرو فلسفه ی اخلاق مارکسیستی و به ویژه دوره ی مارکسیستی جورج لوکاچ این فیلسوف و متفکر برجسته هستم که در کتاب تزهای بلوم دقیق ترین تز خود در مورد فلسفه ی اخلاق را فرمول بندی می کند و می گوید که هر شهروندی از هر طبقه ی اجتماعی که باشد، مادام در مقابل توحش و بربریت سرمایه داری سکوت کند و با عمل خود یا سکوتش این مناسبات را بازتولید کند، یک مجرم است و باید محاکمه شود. نقل به مضمون از لوکاچ، تزهای بلوم

امثال ساموئل هانتیگتون که سمیر امین او و دانیل بل را مزدور سی ای ای معرفی کرده بود، از نقطه نظر فلسفه ی اخلاق مارکسیستی پیرو لوکاچ تنها مجرمان عادی نیستند، بلکه جنایتکاران جنگی هستند که نظریاتشان به کشتار سیستماتیک میلیون ها انسان مشروعیت داده است و با انان لازم است به عنوان جنایتکار جنگی همچون سران دولت های، مسئولین صنایع بزرگی که صنایعشان را در اختیار جنگ طلبی و انسان کشی قرار داده اند رفتار شود.

در مورد اعطای جایزه ی نوبل صلح به دو تا قربانی، قربانیانی که بلاهت و تجاهل و مناسبات برده دارانه ی سرمایه داری، ابژه بودن و شرق گرایی که غرب تبلیغ می کند، را بازتولید می کنند و به گفتمان های ارتجاعی تنوع فرهنگی نئولیبرالیستی و پست مدرنیستی را با عمل و پراکسیس خود دامن می زنند، تا اگاهانه یا ابلهانه نشان دهند که اروپاییان و دولت های اروپایی تنها غارتگران، جنگ طلبان، مسئولین فجایع انسانی در شرق واستعمارگران کشورهای موسوم به جهان سوم نیستند، بلکه تمدن و جامعه ی مدنی ایی هم در اینجا وجود دارد که در اینجا به یک „سیاه پوست“ و „رنگین پوست“ هم این امکان را می دهد، بعد از انکه قربانی بردگی و توحش جنگ طلبانه ی سرمایه داری غربی و امپریالیسم شد، یک جایزه ی نوبل و صلح هم بدهد، تا ریشه ی مساله را به فراموشی بسپارد. در این راستا بازگشت به نقد اقتصاد سیاسی و بررسی رادیکال جنگ طلبی و عروج بربریت و توحش داعش به عنوان محصول سرمایه داری غربی و صادره ی پست مدرنیسم نئولیبرال، نقد توجیه زن کشی و زن ستیزی زیر نام مالتی کالچرالیسم، تبلیغ و توجیه می شود، به صورت ریشه یی ضروری می شود.

ابژه یی که همیشه به عنوان ابژه دیده شده است، نمی تواند خود را از ابژه بودن رها کند، مادام برای براندازی سیستمی که ابژه گی را به خاطر موقعیت اقتصادی، شرایط جغرافیایی، „ملت“ و „قومیت“ به انسان تحمیل می کند، اقدام نکند و قدم برندارد.

از نظر یک ابله بی شعور ممکن است این نشان از ترقی خواهی غرب باشد که جایزه ی نوبل صلح را به یک زن ایزدی و یک سیاه پوست می دهد، اما از نظر من این مساله نشان از اوج کثافت، دورویی و اخلاقیات ریاکارانه ی بورژوازی است، سیستم سرمایه داری غربی همان سیستمی است، که جنگجویان قهرمان ی پ گ و ی پ ژ، را که بر پوزه ی فاشیست های اسلامی و داعش افسار زدند، تروریست می خواند و پرچمشان را ممنوع اعلام می کند، اما به فاشیست های داعشی و نازی ها اجازه می دهد که در روز روشن با پرچم داعش و صلیب شکسته در خیابان های اروپا تظاهرات کنند.
رفیق ما ارش اذر را به خاطر نشر پرچم ی پ گ و ی پ ژ در المان دستگیر و زندانی کردند.

ما این کثافت و ریاکاری را نه می بخشیم و نه گول ان را خواهیم خورد. در زیر روکش سرمایه داری دمکراتیک یک سیستم هیولایی خوابیده است که توسط سرمایه مالی و صنعتی در حال جهانخواری است.

ساده لوح نباشیم!

حسن معارفی پور

Das hätte ich mir von Anfang an gedacht! Fuck UN, Fuck USA

Über diese Website

THEGUARDIAN.COM
Measure on sexual violence in conflict passes after Trump administration threatened to veto document over references to reproductive health

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s