رسانه های بورژوایی را بایکوت کنید

تابستان گذشته بعد از تظاهرات چی ۲۰ در هامبورگ، تله ویزیون” “نورددویچه روندفونک” از هامبورگ ۶۵۰ کیلومتر تا هایدلبرگ آمده تا با من مصاحبه کنند. این تله ویزیون بورژوایی سه تا خبرنگار را فرستاده بود پیش من که بتوانند از مصاحبه یی که با من می کنند، علیه جنبش انتی فاشیستی و چپ در آلمان بهره بگیرند. سوالاتشان به حدی از یک موضع ارتجاعی بود، که یاد علی ناجوانمردی می افتادم و با شنیدن این سوالات مزخرف و محافظه کارانه اما مهندسی شده از جانب متخصصین مدافع بربریت سرمایه داری عصبی می شدم. انان در سوالاتشان به سبک اوباش و اطلاعاتی های ایران در صدا و سیمای جمهوری اسللامی ، تظاهرات “به جهنم خوش آمدید” هامبورگ را اغتشاش و اخلالگری می خواندند، میخواستند که از من حرفی بکشند که علیه چپ ها و آنارشیست استفاده کنند. من هم هشیارانه سوالات این اوباش را که به شیوه هایی زیرکانه می خواستند از من اطلاعات بکشند، را جواب داده و بحث را از زاویه ی دفاع از منافع تظاهرات کنندگان و دفاع از برهم زدن نظم سرمایه، جواب داده و بهشون می گفتم که خودم به هیچ وجه علاقه یی به سوزاندن ماشین و شکستن شیشه ی سوپرمارکت ها ندارم، اما می توانم درک کنم که مردم شدیدا از این سیستم بیزار و عصبی اند و حق دارند به این سیستم حمله کنند. حالا کسی ممکنه با سوزاندن ماشین عصبانیت خود را نشان بدهد، یکی با به دست گرفتن اسلحه و دیگری با به آتش کشیدن ایستگاه پلیس و کلیساهای مدافع وضع موجود.

گفتند نظرت راجع به خشونت تظاهرات کنندگان چیه؟ گفتم این خشونت نیست، قهره و قهر در راستای در هم شکستن خشونت انحصاری پلیسی و دولتی است، لذا از نظر من مشروع است و باید حمایت شود.
آخر سر بهشون گفتم که پلیس آلمان مثل گاوهای گاوبازی اند و با دیدن رنگ سرخ به انسان حمله می کنند. وقتی این جمله را که از نظر آنان توهین به “مقدسات” شان بود شنیدند، از پخش مصاحبه ی من خودداری کردند.
پلیس آلمان و تمام کشورهای اروپایی مثل گاو اسپانیایی هستند و با دیدن رنگ سرخ و سیاه بی وقفه با کله به کسانی که این پلاکارد هایی با این رنگ ها حمل می کنند، هجوم وحشیانه می برند. برای این ژورنالیست های استخوان لیس که شب و روز چپ های بخشا رفورمیست انتی فا را “افراط” گرا خطاب می کنند، من یک کمونیست سوپر افراطی به حساب می ایم، که “هارمونی” رسانه ی بورژوایی و نوکر را بر هم می زنم، لذا سانسور و یا پخش نکردن مصاحبه ام برای من چندان غیر منتظره نبود. اگر مثل مینا احدی و افراد دیگری از این قماش دست به چکمه لیسی رسانه های بورژوایی راست و مرتجع می زدم، بی گمان فورا پخش می کردند، اما کور خواندند! من مینا احدی نیستم و نمی شم! بگذار رسانه های بورژوایی آلمان مرا بایکوت کنند، من خودم سال هاست این رسانه ها را بایکوت کردم.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s