در باره ی کنگره ی اقلیت ها در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو

باید در کنگره های بورژوایی و جلسات این جانوران خوک صفت بازیچه ی دست دولت های خونخوار و تروریست امپریالیست شرکت کرد، تا به ماهییت خبیث این انگل های خونخوار جانی پی برد. بورژوازی از یک طرف برای پیشبرد منافع اقتصادی اش از رد شدن از روی جنازه ی کودکان در مرزهای کشورهای دیگر حذر نمی کند و ابایی ندارد و از طرف دیگر سازمان های انگل و ان جی او های فراوانی برای رومانتیزه کردن جنایات خود و انحراف افکار توده ها درست کرده است. این پاسیفست هایی که در سازمان ملل اغلب به شکل سیستماتیک بازیچه ی دست تروریسم بین المللی ناتو هستند و در طویله ی سازمان ملل که اغلب گاوها و خوک ها به این طویله راه پیدا کرده و می کنند، حضور پیدا می کنند، در خدمت پروژه های ارتجاعی الترناتیوسازی امپریالیسم برای دیگر کشورها هستند. همین پفیوزهایی که مسائل طبقاتی و اختلاف طبقاتی را به اختلافات قومی و قبیله یی بین «ملت ها»، اقوام و اقلیت و اکثریت تخفیف می دهند و راسیسم و کشمکش های قومی و ملی را بازتولید می کنند و در مقر سازمان ملل، دمکراسی بورژوایی را نشخوار و تمرین دمکراسی می کنند، همین ملعون های پاسیفیست فردای هر تحولی توسط بورژوازی جهانی به الترناتیو و کاریزما تبدیل خواهند شد. همین آشغال ها که امروز هر نوع مبارزه ی اکتیو برای سرنگونی دولت ها و هر نوع رادیکالیسم را رد کرده و استفراغ پاسیفیستی می کنند، در فردای تحولات سیاسی همچون خمینی ازشان کاریزما ساخته می شود و عنوان رهبران جامعه، به مردم تحمیل می شوند. همین کثافت های نفرین شده و همین دشمنان طبقه ی کارگر که امروز ادعای مالتی کالچرالیسم، دیورسیتی قومی و مذهبی و غیره می کنند، در وجودشان یک اژدهای خونخوار خوابیده است، که مثل هیتلر خون دیگران را می مکد.
تحت هیچ شرایطی نباید گول این خونخوارهای پاسیفیست و الترناتیوهای بورژوایی و مرتجع که از سفسطه ی پست مدرنیسم و پوپولیسم در گفتمان و رومانتیزه کردن سیاست و موسساتی کردن قیام توده های به ستوه آمده، در قالب ان جی او های خودفروش و انگل دفاع می کنند، را خورد‌.
این جانیان تنها و تنها در تلاش اند تا تصویر «مثبت» و «عقلانی» در کنار تصاویر واقعی ایی که ما از دولت های بورژوایی داریم، ارائه دهند. دولت چیزی جز ابزار طبقه ی بورژوایی برای سرکوب طبقات تحت ستم در نظام سرمایه داری نیست.
زبان دیپلماتیک و چرب زبانی دمکراتیک دقیقا چکمه لیسی و دورویی و ریاکاری های بین خانوادگی و عشیره یی است، که در بعد بزرگتر در گفتمان بین دولت ها بازتولید می شوند و اسم «محترمانه» ی دیپلماسی هم برایش انتخاب کرده اند.
من برای دشمنانم احترام قایل نیستم و زبان دیپلماتیک هم علیه انان و در نقد انان به کار نمی گیرم.
من تا نابودی دشمنانم مبارزه خواهم کرد، راه دیگری هم سراغ ندارم.
حسن معارفی پور

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s