مردم بانه تنها نیستند!

در باره ی اعتراضات بانه

نباید اجازه داد لاشخورهای ناسیونالیست از اعتراضات بانه به نفع بند و بست های ارتجاعی خود با دولت سوء استفاده کنند و اعتراض مردم برای یک زندگی بهتر را به مسیر کشمکش های قومی هدایت کنند. ناسیونالیسم کورد همیشه در سایه ی حکومت سرکوبگر جمهوری اسلامی ایران دنبال بند و بست و رسیدن به چلقوزک امکاناتی ی تحت لوای همین حاکمیت بوده و هست و همیشه در تلاش است از نیروی توده ی مردم در خیابان برای گرفتن امتیاز از بالا بهره بگیرد. احزاب و نیروهای ناسیونالیست کورد در کنار مردم نیستند، اگر هم باشند از ان به صورت مقعطعی بهره می گیرند و از رادیکالیزه شدن و ساختار شکنانه شدن اعتراضات و دست بردن به قهر انقلابی گریزان هستند. انها دقیقا در مقابل مطالبات توده ی کارگر و زحمتکش ایران و کردستان هستند و همچون بورژوازی داخلی عمل می کنند. ناسیونالیسم کورد به دنبال منافع بورژوازی کورد و صاحبان سرمایه در کردستان است. نباید فراموش کرد که حزب دمکرات کوردستان ایران به رهبری قاسملو در دوران تقسیم اراضی بعد از انقلاب ایران از جانب کومه له همواره جانب فئودال های خونخوار را می گرفت و دهقانان بی چیز را ناچار می کرد که زمین هایی که بعد از تقسیم اراضی کومه له به انان تعلق گرفته بود را به فئودال ها و خانزاده ها پس بدهند. حزب دمکرات کوردستان ایران یک حزب راست، محافظه کار و حافظ نظم موجود است و از هر انقلاب رادیکال و قهرامیزی گریزان است، بی دلیل نبود که به وحشیانه ترین شکل ممکن دست به قتل عام کمونیست های پیکاری، کومه له یی و اقلیتی و غیره زد. نباید اجازه داد احزاب قومپرست مزدور کورد از حزب دمکرات گرفته تا شاخه های مختلف موسوم به سازمان های زحمتکشان و در واقع زحمتخوران رهبری این اعتراضات را به مسیر ضد انقلابی و ارتجاعی هدایت کنند. به همین خاطر شکل گیری یک رهبری رادیکال و توده یی و متکی به منافع توده های تحت ستم کارگر و زحمتکش با استراتژی بلند مدت و تاکتیک های انقلابی و رادیکال الزامی است. رهبری این اعتراضات باید به دست انسان های مبارز، انقلابی و رادیکال بیفتد که نه تنها کشته شدن دو کولبر، بلکه کلیت نظام سرمایه داری و حاکمیت جمهوری اسلامی و بورژوازی امپریالیستی وطنی را زیر سوال می برند. جمهوری اسلامی را باید با مبارزه ی قهرامیز بر روی زمین سفت شکست داد و نیروهای سرکوبگر و تروریست این نظام را دستگیر و زندانی کرد و از کردستان با اردنگی بیرون انداخت. مردم راهی را در پیش گرفته اند، که عقب نشینی از این مسیر به ضرر منافع توده های کارگر و زحمتکش تمام می شود. احزاب سیاسی چپ و کمونیست در این وضعیت باید ضمن روشنگری و افشاگری، اعضا و فعالین خود را به عنوان پرچمدار اصلی این اعتراضات به مردم بقبولانند. به قول رزا لوگزامبورگ مردم خشمگین با اولین اسلحه یی که به دستشان می رسد، به جنگ سیستم موجود می روند و این اسلحه را باید کمونیست ها قبل از هر نیروی سیاسی دیگر قومی، مذهبی، ارتجاعی، اسلامیستی، بورژوا لیبرالی و ناسیونالیستی بردارند. این اعتراضات می تواند جرقه یی برای گسترش اگاهی طبقاتی در میان طبقات کارگر و زحمتکش باشد، اگاهی ایی که می تواند به شکل گیری سازمان های انقلابی و رهبری انقلابی از درون این اعتراضات بیانجامد، مادام که توده ی معترض مطالبات خود را از مطالبات مقطعی به مطالبات گسترده تر با چشم انداز انقلابی و افق روشن بسط دهند. مردم خشمگین بانه حق دارند که حاکمیت خونخوار و نیروهای ناسیونالیست را حاشیه یی کنند و هر جریانی که به دنبال بند و بست با جمهوری اسلامی و غیره باشد را شدیدا منزوی و رسوا کنند.

حسن معارفی پور

Autor: hassanmaarfipoor@gmail.com

Hassan Maarfi Pour, Poltischer Aktivist und Forscher des Marxismus حسن معارفی پور نویسنده ی مارکسیست و فعال سیاسی

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s