مظلوم نمایی موقوف، زنده باد اگاهی طبقاتی

با دیدن عکس کودکان قربانی در جنگ ها بیش از هر زمانی از دولت های سرمایه داری که خود شدیدا ایدئولوژی های کثیف امپریالیستی و جنگ طلبانه و فاشیستی را تولید و بازتولید می کنند، متنفر می شوم، اما به قول لنین ما باید این تنفرات عمیقمان از وضع موجود را در قالب سازمان یابی رادیکال و اجتماعی برای در هم شکستن نظم موجود بسته بندی کنیم. کسی که با دیدن فجایعی که هر روزه سرمایه داری برای بشر درست کرده و می کند، نمی تواند به دشمن وضع موجود و به دشمن سرمایه داری تبدیل شود، یا مغز خر خورده است و یا به قول لوکاچ اگاهی طبقاتی طبقه ی دیگری را نمایندگی می کند. بیایید تنفر و کینه هایمان را از حاکمان در قالب سازمان رادیکال و انقلابی پرولتاریا به کار گرفته و هر مدافع جنگ و هر سیاستمدار و سیاست و دولت و حزب و سازمانی که از جنگ طلبی و توسعه طلبی امپریالیستی و دشمنی با حقوق کودکان و دشمنی با ازادی و برابری دفاع می کند را با پراتیک انقلابی مان در هم بشکنیم و این جانیان را به سزای اعمالشان برسانیم. وقت روده درازی پارلمانتاریستی و پز دادن روشنفکرانه و سبیل و ریش روشنفکری گذاشتن به سر رسیده است. نقد ما به سرمایه داری یک نقد اخلاقی نیست و تنفر ما هم یک تنفر غریزی نیست، نقد ما کاملا ساختاری است و تنفر ما اگاهانه و همراه با اگاهی طبقاتی باید باشد.

Advertisements